Naprawy instalacji elektrycznych w miejscach pracy
Chociaż wiele osób uważa, że drobne naprawy elektryczne nie wymagają zatrudnienia takiego specjalisty, jak wykwalifikowany elektryk, to jednak większość miejsc pracy decyduje się na zaoferowanie na stałe pracy dla elektryka. Dlaczego tak się dzieje? Otóż, zgodnie z prawem poważniejsze usterki instalacji elektrycznych mogą być wykonywane tylko przez specjalistów. Jest to zawód wysokiego ryzyka i dlatego trzeba posiadać odpowiednie kwalifikacje, aby go wykonywać. W przypadku braku umiejętności i wiedzy o naprawie instalacji może dojść do poważnego uszczerbku na zdrowiu a nawet do prawdziwej tragedii.
Centralne ogrzewanie (CO)
We współczesnym rozumieniu jest to dostarczenie ciepła do elementów grzejnych zlokalizowanych w docelowych pomieszczeniach za pomocą gorącej wody. Jednak zakres tego pojęcia jest szerszy ? jest to dystrybucja ciepła po budowli, uzyskanego z przetworzenia paliwa w jednym, specjalnie przeznaczonym do tego pomieszczeniu, kotłowni, w tym przypadku piec nazywany jest kotłem centralnego ogrzewania, a elementy przekazujące ciepło w pomieszczeniach to grzejniki (tzw. potocznie ?kaloryfery?). Do rozprowadzania ciepła wykorzystuje się wodę, parę wodną lub powietrze. Stosuje się systemy obejmujące jedno mieszkanie (centralne ogrzewanie etażowe), jeden budynek, kilka budynków, a nawet całe miasta.
W instalacjach obejmujących jeden budynek woda może krążyć w wyniku zmian gęstości przy zmianach temperatury (CO grawitacyjne) lub jej przepływ jest wymuszany pompą. W większych instalacjach stosuje się wyłącznie systemy z wymuszonym obiegiem. Z uwagi na to, iż ogrzewanie grawitacyjne wymaga zastosowania rur o większej średnicy i większej powierzchni grzejników (znacznie mniejszy przepływ czynnika grzewczego przez grzejniki), obecnie prawie w ogóle nie jest stosowane. Także w małych budynkach (np. domach jednorodzinnych) stosuje się obieg wymuszony.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ogrzewanie
Warto wiedzieć - olej opałowy
Mazut, ciężki olej opałowy ? oleista ciecz będąca pozostałością po destylacji niskogatunkowej ropy naftowej w warunkach atmosferycznych (ciśnienie normalne), w temperaturze od 250 do 350 °C. Składa się z węglowodorów wysokocząsteczkowych.
gęstość: 890-960 kg/m?
wartość opałowa: 41 500-45 000 kJ/kg (9900-10 700 kcal/kg)
barwa: ciemnobrunatna do czarnej
Zastosowanie:
jako paliwo (z uwagi na niską cenę) do okrętowych wolnoobrotowych silników tłokowych, parowych kotłów okrętowych oraz do rozruchu energetycznych kotłów parowych
jako paliwo do kotłów parowych w niektórych modelach parowozów
jako paliwo do pieców przemysłowych (np. przy produkcji gipsu)
surowiec do destylacji próżniowej, w celu uzyskania smarów ciekłych (olejów smarnych) i smarów stałych (np. wazeliny); pozostałością destylacji próżniowej jest asfalt ponaftowy1
surowiec do krakingu, w celu uzyskania olejów pędnych i benzyn.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Mazut